Bhattara's profile.:DEK-POST:.PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
.:DEK-POST:.just live in aday |
|||||||||
|
ไวนิลเสียงเชลโล่ล่องลอยนุ่มนวลออกจากลำโพง กระทบคลื่นอากาศต่อกันเป็นทอดๆ เลื้อยผ่านอนุห้อง ใต้โต๊ะ หลังตู้ หรือแม้กระทั่ง ลังขวดน้ำอัดลม
เชลโล่ดูจะไม่ค่อยเข้ากับหน้าร้อนเท่าไหร่ คลื่นความร้อนดูจะกลบกลืนรสชาติของมันไปจนสิ้น ใครจะไปคิดว่าความรื่นรมณ์ก็มีฤดูกาลของมัน
เพียงส่วนบิดเบี้ยวของเสี้ยวเวลาที่มีหน่วยเป็นนาโน อาจทำให้สิ่งหนึ่งกลายเป็นสิ่งหนึ่ง บุหรี่กลิ่นเหม็นเมื่อวัยเยาว์ กลับลื่นคอเมื่อคณะปฏิวัติ
ก่อการณ์ แม้เมื่อเด็กชายมุ่งมั่นในทางเดิน ก็อาจเจอทางแยกเมื่อบรรลุจุดหมาย การเยื่องก้าวต่อไปอาจไม่พบกับอนูอากาศที่คาดหวัง อาจพบ
เจออากาศร้อนของเดือนเมษายน โต๊ะ และตู้ อาจไม่มีช่องว่างให้ลอดผ่าน สุดท้ายละลอกนุ่มนวลอาจจุกอยูที่คอหอยลำโพง ส่งสะท้อนคลื่นกลับ
ลงสู่แกนขยายเสียง ... ผู้ฝังสดับได้เพียงแต่ความเงียบงัน กระนั้น แผ่นไวนิลก็ยังคงหมุนต่อไป ลมหนาวลมหนาวปลิวคล้อยผ่านซอกหน้าต่าง เข้ามาไล้โลมสะกิดผิวแผ่วเบา ฤดูหนาวกลับมาแล้ว เข้ามาทักทายกันฉันท์มิตรที่ห่างหายไปนาน เพื่อนเก่าที่คุ้นเคย เข้ามาเคาะประตูหน้าบ้าน เป็นการยากที่จะบอกปัดในโอกาสเช่นนี้ ทำได้เพียงเอ่ยคำทักทาย และเชื้อเชิญเข้ามานั่ง จิบกาแฟกรุ่นกลิ่นนมและน้ำตาลทรายแดง บอกเล่าเรื่องราวที่ผ่านมาให้แก่กันและกัน
4 ปีแล้วที่ผมขยับตัวเองเข้ามายังเมืองแปลกหน้านี้เรื่องราวต่างๆผ่านไปรวดเร็ว คล้ายลมพัดหน้าหนังสือ หากคิดจะทบทวนก็คงมีเพียงบางบทบางตอนเท่านั้น ที่ปรากฎเด่นชัดขึ้นมาบางตอนที่ทำให้ชีวิตหักเห บางตอนที่เป็นเพียงเสียงกระซิบแผ่วเบา บางตอนที่ทำให้ใจโลดเเล่นไปไกลแสนไกล บางตอนที่ทำให้จิตใจของเรานั้นเหน็บหนาว คล้ายนั่งริมผาโดดเดี่ยว อันที่จริงชีวิตนั้นแสนตลกเรื่องราวลึกซึ้งบางอย่างหากจะคาดเค้นเขียนออกมาเป็นเรื่องราว กลับมีค่าแค่เพียงกระดาษแผ่นเดียว แม้ว่าในใจจะรู้ดีว่ามันมีเรื่องราวมากกว่านั้น แต่ รายละเอียดบางอย่างกลับหล่นหายไป แม้บางครั้งสิ่งนั้นจะสำคัญกว่าสิ่งที่หลงเหลืออยู่ บางครั้งเสียงรถรับส่งขนาดจิ๋วก็กลับเด่นชัดกว่าเสียงร่ำไห้ของใครบางคน แต่ยังไงก็ตาม เสียงหัวเราะต่างหากที่แผ่วเบายิ่งกว่าอะไร เรานั้นอาจทำได้เพียงแกล้งลืมเลือนว่าเราจำ มันไม่ได้ ทำเหมือนกับว่ามันนั้นไม่เคยมีอยู่บนโลกใบนี้มาก่อน แต่รู้ไหมว่าชิวิตจะยิ่งหน้า ขบขันยิ่งขึ้นไปอีก เมื่อพบว่าบางที่ความจริงนั้นขัดแย้งกันเองอย่างสิ้นเชิง และเราก็ทำ อะไรไม่ได้นอกเสียจาก หลับตาแล้วหมุนรอบตัวเอง แล้วหลับตาเดินไปตามทาง ซึ่งเราเอง ก็ไม่รู้ว่าทิศทางนั้นคือทิศทางใด ทำนองเดียวกับการตักน้ำตาลทรายขาว ที่วางอยู่ข้างๆเกลือ ในขวดโหลที่หน้าตาเหมือนกัน หากโชคดีคงได้ดื่มกาแฟเลิศรสที่หวานจับใจ หรือไม่ก็เค็ม จนต้องล้างปากด้วยบุหรี่ซักมวน ใครเล่าจะรู้เรื่องราวต่อไปจากนี้ หากทำได้ผมอยากจะเปิดไปดูบทสุดท้ายให้เร็วที่สุด ลมหนาวที่พัดเข้ามาในห้องตอนนี้นั้นเจือจางจนแทบจะหายไป เปิดช่องว่างของอากาศ ให้ลมหนาวระลอกต่อไปเข้ามาแทนที่ พาพัดหน้ากระดาษให้พลิกพลิ้วสู่บทต่อไป
สามยามสวัสดิ์
ขอบคุณวันนี้และพรุ่งนี้ และเมื่อวานนี้เพียงบางวัน |
|
|||||||
|
|
